Mijn weg naar het werk als levenstherapeut is een reis door lagen van weten, voelen en herinneren.

Wat ooit begon als een fascinatie voor natuurwetten en stromingen – en vorm kreeg in drie jaar studie meteorologie en fysische oceanografie – bleek uiteindelijk een spiegel voor hoe ik de wereld ervaar: als een samenspel van zichtbare patronen en onzichtbare stromingen. Ik leerde kijken naar beweging, frequentie, resonantie en dynamiek. Die manier van kijken draag ik nog steeds met me mee — nu niet meer alleen gericht op de buitenwereld, maar ook op de binnenwereld van mensen en wat er tussen mensen gebeurt.

Na drie jaar studeren maakte ik de switch naar de zorg en het onderzoek. Via de HBO-V, verplegingswetenschap en epidemiologie kreeg ik toegang tot modellen, structuren en verklaringen. Ik leerde observeren, analyseren en doorgronden. Later verdiepte ik dit denken verder met verschillende modules verandermanagement en meerdere levels binnen Spiral Dynamics, waarin ontwikkeling niet lineair is, maar gelaagd en voortdurend in beweging.

In mijn werk en studie heb ik veel gebruik gemaakt van modellen, cijfers en verklaringen. Ze helpen om orde aan te brengen en patronen zichtbaar te maken. Tegelijkertijd merkte ik dat ze nooit het hele verhaal vertellen. Ze zijn weergaven — nuttig, maar altijd vereenvoudigingen van een rijkere werkelijkheid.

Juist die begrenzing bracht mij bij een andere manier van kijken. Niet weg van eenvoud, maar naar een eenvoud die ruimte laat. Naar luisteren, in plaats van verklaren.

Gezondheid begon ik daardoor anders te ervaren: niet als een vaststaand doel, maar als een persoonlijke, levende beweging. Een beweging die er voor ieder mens anders uitziet, in het samenspel van lichaam, ziel, relaties en het grotere geheel. Door te luisteren naar mijn lichaam ontdekte ik dat ongemak, pijn en ziekte niet vragen om fixen, maar om aandacht — als ingangen naar groei en herinnering.

Gaandeweg verschoof mijn pad van weten naar zijn.
Van begrijpen naar belichamen.
Van oplossen naar luisteren.

Die beweging vond een bedding in mijn opleiding bij School of Life, waar ik me verder ontwikkelde tot levenstherapeut. Daar werd voor mij helder wat ik al langer intuïtief wist: de mens — ikzelf voorop — is geen probleem om te begrijpen en te fixen, maar een mysterie om bij aanwezig te zijn. Juist in het niet-weten, in het vertragen en werkelijk aanwezig zijn, ontvouwt zich iets echts. En dat is precies de ruimte die ik bied in mijn werk.

Mijn eigen leven — als vrouw, dochter, zus, moeder van vier, partner, ex-partner, collega, vriendin — is onlosmakelijk verweven met mijn werk. Veel van wat ik begeleid, herken ik in mijzelf: soms omdat ik het heb doorleefd, soms omdat ik het mag spiegelen, soms omdat het zich via mij laat zien. Altijd als uitnodiging tot groei, verbinding en waarheid — voor de ander én voor mijzelf.